ജെയിംസ് കൂടൽ
വിശുദ്ധവാരം, ആത്മാവിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുന്ന ഒരു ദൈവീക ക്ഷണമാണ്. പക്ഷേ, ആ ആത്മീയ ഉണർവ് വിശുദ്ധവാരത്തോടൊപ്പം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, അത് വെറും ആചാരപരമായ ഓർമ്മയായി മാത്രം മാറുന്നു. യഥാർത്ഥത്തിൽ, വിശുദ്ധവാരം കഴിഞ്ഞാണ് ക്രിസ്തീയ ജീവിതത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ പരീക്ഷണം ആരംഭിക്കുന്നത്. യേശുക്രിസ്തു ഭൂമിയിൽ നടന്ന് കാണിച്ച പാത ലാളിത്യത്തിന്റെയും വിനയത്തിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും പാതയായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിൽ, വിശ്വാസത്തിന്റെ പേരിൽ പോലും ആഡംബരവും പ്രദർശനവുമാണ് പലപ്പോഴും മുൻതൂക്കം നേടുന്നത്. വലിയ കെട്ടിടങ്ങളും ഭംഗിയാർന്ന സംവിധാനങ്ങളും ആത്മീയതയുടെ മാനദണ്ഡമെന്ന പോലെ ഉയർത്തിക്കാണിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, മനുഷ്യസ്നേഹവും സഹാനുഭൂതിയും പിന്നിലാകുന്നു. വിശ്വാസത്തിന്റെ ശക്തി കല്ലിലും കോൺക്രീറ്റിലും അല്ല, ഹൃദയങ്ങളിലും പ്രവർത്തികളിലും ആണ്.
ഇത് സഭയുടെ നേതൃത്വത്തെയും ബാധിക്കുന്ന ഒരു ചോദ്യമാണ്. പുരോഹിതരും ബിഷപ്പുമാരും സമൂഹത്തിന് മാതൃകയാകേണ്ടവരാണ്. അവരുടെ ജീവിതം സത്യസന്ധതയും ലാളിത്യവും സേവനവുമാകണം. എന്നാൽ ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ആത്മീയതയുടെ മറവിൽ സാമ്പത്തികലാഭത്തിനും അധികാരത്തിനും പ്രാധാന്യം നൽകപ്പെടുന്നുവെന്ന ആരോപണങ്ങൾ ഉയരുന്നത്, വിശ്വാസ സമൂഹത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ ആശങ്കയുണർത്തുന്നു. വിശ്വാസം വാണിജ്യവൽക്കരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അത് ദൈവസന്ദേശത്തെ തന്നെ ദുര്ബലപ്പെടുത്തുന്നു.
ഇതിനൊപ്പം, അന്ധവിശ്വാസങ്ങളും ‘അദ്ഭുതങ്ങളുടെ’ പേരിലുള്ള ചൂഷണങ്ങളും സമൂഹത്തിൽ ശക്തിപ്രാപിക്കുന്നത് മറ്റൊരു ദുഃഖകരമായ യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. ചിലർ വിശ്വാസത്തിന്റെ പേരിൽ ആളുകളെ ഭയപ്പെടുത്തി, വ്യാജ വാഗ്ദാനങ്ങൾ നൽകി, സാമ്പത്തികമായി ചൂഷണം ചെയ്യുന്ന സംഭവങ്ങൾ അപൂർവമല്ല. വിശ്വാസം ഒരിക്കലും ഭയത്തിന്റെ മേൽ നിൽക്കരുത്; അത് സത്യത്തിന്റെ മേലും വിവേകത്തിന്റെ മേലുമാണ് നിലനിൽക്കേണ്ടത്.
സമൂഹത്തിൽ കാണുന്ന ചെറിയ തർക്കങ്ങൾ പോലും കോടതികളിലേക്ക് നീങ്ങുന്ന പ്രവണതയും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. ക്ഷമയും സഹനവും നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ, ബന്ധങ്ങൾ തകരുകയും സമാധാനം അകന്നു പോകുകയും ചെയ്യുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ സന്ദേശം പ്രതികാരമല്ല, ക്ഷമയാണ്; വിഭജനമല്ല, ഐക്യമാണ്.
ഇതോടൊപ്പം, അനാവശ്യ ചെലവുകളും ആഡംബരപ്രവർത്തനങ്ങളും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ആധിപത്യം പുലർത്തുമ്പോൾ, സമൂഹത്തിലെ അർഹരായവരെ നമ്മൾ പലപ്പോഴും മറക്കുന്നു. വിശ്വാസം യഥാർത്ഥമാകുന്നത്, അത് മനുഷ്യസേവനമായി മാറുമ്പോഴാണ്. പട്ടിണിയുള്ളവർക്കു ഭക്ഷണം നൽകുക, രോഗികൾക്ക് ആശ്വാസമാകുക, വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും ആരോഗ്യത്തിനും പിന്തുണ നൽകുക ഇതാണ് വിശ്വാസത്തിന്റെ സത്യസാക്ഷ്യം.
വിശുദ്ധവാരം കഴിഞ്ഞും നമ്മൾ തുടരേണ്ട ജീവിതപാഠങ്ങൾ വ്യക്തമാണ്. ലളിതമായ ജീവിതം, വിനയമുള്ള സമീപനം, അനാവശ്യ തർക്കങ്ങളിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കൽ, ഭൗതിക ആഡംബരങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കൽ, അന്ധവിശ്വാസങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറിനിൽക്കൽ, സമൂഹത്തിനൊപ്പം നിൽക്കുന്ന മനസ്സ് ഇവയൊക്കെയാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ പാത.
ഇന്നത്തെ കാലഘട്ടം നമ്മോട് വലിയ പ്രസംഗങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല; ചെറിയ, സത്യസന്ധമായ പ്രവർത്തികളാണ് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. വിശ്വാസം വാക്കുകളിൽ മാത്രമല്ല, ജീവിതത്തിൽ പ്രതിഫലിക്കുമ്പോഴാണ് അത് യഥാർത്ഥമാകുന്നത്.
വിശുദ്ധവാരം നമ്മെ സ്പർശിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ആ സ്പർശം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ദിശ തന്നെ മാറ്റണം. വിശ്വാസം ഒരു ആചാരമല്ല, ഒരു ജീവിതരീതിയാണ്. അത് വിൽപ്പനയാകാതെ, സേവനമായി മാറുമ്പോൾ മാത്രമാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ സന്ദേശം ഈ ഭൂമിയിൽ ജീവിക്കുന്നത്.
