ജെയിംസ് കൂടൽ
മാറിയ കേരളം, ഇന്നത്തെ സാമൂഹിക മാറ്റങ്ങളെയും കുടിയേറ്റാനുഭവങ്ങളെയും കുറിച്ച് ഒരു ഗൗരവമുള്ള വിരോധാഭാസം ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുന്നു. ലോകം അതിവേഗം മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, കേരളം തന്നെ പല കാലഹരണപ്പെട്ട ആചാരങ്ങളെയും അനാചാരങ്ങളെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, കൂടുതൽ തുറന്നും ബോധവുമുള്ള സമൂഹമായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. എന്നാൽ വിദേശത്തേക്ക് കുടിയേറിയ മലയാളികളുടെ ഒരു വിഭാഗം, ഈ മാറ്റങ്ങളോട് ഒത്തു പോകാൻ തയ്യാറാകാതെ, പഴയ ചിന്താധാരകളെ അതേപടി തുടരുന്നത് ആശങ്കാജനകമാണ്.
വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് കേരളം വിട്ടുപോയ ചിലർ, ഇന്ന് പ്രവർത്തിക്കുന്ന സമൂഹങ്ങൾ സാംസ്കാരികമായും ബൗദ്ധികമായും ഏറെ മുന്നോട്ട് പോയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ, അവിടുത്തെ മൂല്യങ്ങളുമായി സംവദിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനുപകരം, സ്വന്തം കാലഹരണപ്പെട്ട സാമൂഹിക ചട്ടക്കൂടുകളെ തന്നെ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്ന പ്രവണത കാണിക്കുന്നു. ഇതിലൂടെ, വ്യക്തികളുടെ പെരുമാറ്റം മാത്രമല്ല, ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ സമഗ്രച്ഛായയും അവിടെ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച്, പുതുതലമുറയെ കുറിച്ചുള്ള അനാവശ്യവും അനീതിയുമായ പൊതുധാരണകൾ ഇത്തരത്തിലുള്ള സമീപനങ്ങൾ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു.
സാംസ്കാരിക പൈതൃകം സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്; എന്നാൽ അത് മാറുന്ന ലോകത്തെ നിഷേധിക്കുന്നതിന്റെ പേരാകരുത്. കേരളം ഇന്നലെകളിലെ കേരളമല്ല. വിദ്യാഭ്യാസം, സാമൂഹിക ബോധം, ലിംഗസമത്വം, വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യം എന്നിവയിൽ കേരളം ഗണ്യമായ മുന്നേറ്റങ്ങൾ കൈവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ അംഗീകരിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നത്, പുരോഗതിക്കെതിരായ ഒരു മാനസിക അടച്ചുപൂട്ടലായാണ് വിലയിരുത്തപ്പെടേണ്ടത്.
ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ മറ്റൊരു നിർണായക വസ്തുത കൂടി ഓർക്കേണ്ടതാണ്. മതം ഒരു വ്യക്തിയുടെ സ്വകാര്യവിശ്വാസമാണ്. അത് പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ മുന്നിൽ പ്രകടനപരമായ രീതിയിൽ ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നത്, വികസിത സമൂഹങ്ങളിൽ ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ അടയാളമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നില്ല. മറിച്ച്, അത് ആ വ്യക്തിയെയും അവൻ ഉൾപ്പെടുന്ന സാമൂഹിക കൂട്ടായ്മയെയും അനാവശ്യമായ അവഹേളനത്തിനും തെറ്റായ വിലയിരുത്തലുകൾക്കും വിധേയമാക്കുന്ന സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
ലോകത്തിന്റെ ഏത് ഭാഗത്തായാലും, പുതുതലമുറയ്ക്ക് ആവശ്യമായത് തുറന്ന മനസ്സും വിമർശനബോധവും ആത്മവിശ്വാസവുമാണ്. പൈതൃകത്തെ ബഹുമാനിക്കുമ്പോഴും, അതിന്റെ പേരിൽ കാലഹരണപ്പെട്ട ചിന്തകളെ പുനരാവിഷ്കരിക്കുന്നത് പുരോഗതിയല്ല. കേരളം മാറുകയാണ്; ലോകവും മാറുകയാണ്. ആ മാറ്റങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുകയും അതിനോട് ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെ പ്രതികരിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് ഇന്നത്തെ സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.
