ജെയിംസ് കൂടൽ
രാഷ്ട്രീയത്തിൽ വേഷധാരണം ഒരു അലങ്കാരമല്ല.
അത് ഒരു ഭാഷയാണ്.
ഒരു നേതാവ് വേദിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന നിമിഷം മുതൽ, അദ്ദേഹം പറയുന്ന വാക്കുകൾക്ക് മുമ്പ് തന്നെ അവന്റെ വേഷം ഒരു സന്ദേശം നൽകിത്തുടങ്ങുന്നു. വസ്ത്രത്തിന്റെ വില രാഷ്ട്രീയത്തിൽ വലിയ കാര്യമല്ല.
വേഷത്തിന്റെ സ്റ്റൈലും അതിന്റെ സാഹചര്യബോധവുമാണ് പ്രധാനം.
അതുകൊണ്ടു തന്നെ രാഹുൽ ഗാന്ധിയെക്കുറിച്ച് ഇനി നമുക്ക് സംസാരിക്കാം. രാഹുൽ ഗാന്ധിയുടെ പൊതുവായ വേഷധാരണം ലളിതമാണ്.
ജീൻസ്, ടി-ഷർട്ട്, സാധാരണ ഷർട്ട് — അധിക ആഡംബരമില്ലാത്ത ഒരു യുവ നേതാവിന്റെ സ്വാഭാവിക ശൈലി. അത് ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ജനങ്ങളോട് അടുപ്പം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രതീകവുമാകുന്നു. എന്നാൽ രാഷ്ട്രീയ വേദികൾ എല്ലാം ഒരുപോലെയല്ല.ഓരോ വേദിക്കും അതിന്റെ സ്വന്തം അന്തരീക്ഷവും സംസ്കാരവും പ്രതീക്ഷയും ഉണ്ട്. ഒരു കോളേജ് രാഷ്ട്രീയ വേദിയിൽ,
യുവജനങ്ങളുടെ ഇടയിൽ,
ജീൻസും ടി-ഷർട്ടും ഒരു സ്വാഭാവിക ഭാഷയാണ്.
അത് ആ തലമുറയോട് സംവദിക്കുന്ന ഒരു സൗകര്യവുമാണ്. പക്ഷേ ആത്മീയതയുടെയും പാരമ്പര്യത്തിന്റെയും നിറമുള്ള വേദികളിൽ,
ക്ഷേത്രങ്ങൾ, ആശ്രമങ്ങൾ, മതസമ്മേളനങ്ങൾ പോലുള്ള ഇടങ്ങളിൽ, അവിടുത്തെ അന്തരീക്ഷം ആദരിക്കുന്ന ഒരു ശൈലി ആവശ്യമാണ്.
ഒരു ലളിതമായ ഇന്ത്യൻ വേഷം, ഒരു കുര്ത്ത,
അത് ആ വേദിയോട് കാണിക്കുന്ന ആദരവിന്റെ അടയാളമാകുന്നു.
അതുപോലെ ഡിപ്ലോമാറ്റിക് വേദികളിലും ഔദ്യോഗിക കൂടിക്കാഴ്ചകളിലും
ഒരു നേതാവിന്റെ ഡ്രസ് സ്റ്റൈൽ വ്യക്തിപരമായ ഇഷ്ടമല്ല. അത് ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക പ്രതിനിധിത്വം കൂടിയാണ്. ചരിത്രം നമ്മോട് പറയുന്നുണ്ട് — മഹാത്മാ ഗാന്ധിയുടെ ഖാദി,
ജവഹർലാൽ നെഹ്റുവിന്റെ ജാക്കറ്റ്,
ഇവ വസ്ത്രങ്ങളല്ലായിരുന്നു;
അവ കാലത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ചിന്തകളുടെ പ്രതീകങ്ങളായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ
രാഷ്ട്രീയത്തിൽ വേഷത്തിന്റെ വിലയല്ല പ്രധാനം,
വേഷത്തിന്റെ സ്റ്റൈലും, വേദിയുടെ സ്വഭാവം തിരിച്ചറിയുന്ന ബോധവുമാണ് പ്രധാനം.
ഒരു നേതാവ് വേദിയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ
അവൻ സംസാരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ
അവന്റെ സാന്നിധ്യവും വേഷവും ചേർന്ന് ഒരു രാഷ്ട്രീയ സന്ദേശം ജനങ്ങളിലേക്ക് അയയ്ക്കുന്നു. അതാണ് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ അദൃശ്യ സൗന്ദര്യം.
