“കോൺഗ്രസ് നേതൃത്വത്തിന് ഇനിയെങ്കിലും കാര്യം മനസ്സിലായോ?”, ജെയിംസ് കൂടൽ എഴുതുന്നു

ജെയിംസ് കൂടൽ

⁠ദേശീയ പാർട്ടിയായ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസിന്റെ സംഘടനാ സംവിധാനം പല തലങ്ങളിലും പരാജയപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. പഴയ മഹത്വത്തിന്റെ ഓർമ്മ മാത്രം കൊണ്ട് പുതിയ ഇന്ത്യയിൽ രാഷ്ട്രീയ വിജയം നേടാനാവില്ല. പുതിയ തലമുറയെ ആകർഷിക്കാനും പാർട്ടിയെ അടിത്തട്ടിൽ നിന്ന് പുനർനിർമിക്കാനും യുവ നേതൃത്വത്തെ മുൻനിരയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.
സ്വാതന്ത്ര്യദിനത്തിൽ എഐസിസി ആസ്ഥാനത്ത് നടന്ന വന്ദേമാതരം ആലാപനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവാദം ഒരു ചടങ്ങിലെ ആശയക്കുഴപ്പമായി മാത്രം കണ്ടാൽ കോൺഗ്രസിന് വീണ്ടും തെറ്റും. പൂർണ്ണഗാനം ആലപിച്ചതിനെ സോണിയ ഗാന്ധി എതിർത്തുവെന്നാണ് ബിജെപിയുടെ ആരോപണം; മല്ലികാർജുൻ ഖാർഗെയ്ക്ക് കസേര ആവശ്യപ്പെട്ടതിനെ തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിച്ചതാണെന്നാണ് കോൺഗ്രസിന്റെ വിശദീകരണം. അതിനാൽ പ്രചരിക്കുന്ന വീഡിയോയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഉദ്ദേശ്യം തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുന്നത് ശരിയല്ല.

പക്ഷേ വിവാദം ഉയർത്തുന്ന വലിയ ചോദ്യം മറ്റൊന്നാണ്: കോൺഗ്രസ് പ്രവർത്തകർക്ക് കോൺഗ്രസിന്റെ രാഷ്ട്രീയം എത്രത്തോളം വ്യക്തമാണ്? സേവാദൾ മുതൽ ദേശീയ നേതൃത്വം വരെ ഓരോ ഘടകത്തിനും പാർട്ടിയുടെ ആശയപരമായ നിലപാടിനെക്കുറിച്ച് വ്യക്തത വേണം. ബിജെപിയെയും കോൺഗ്രസിനെയും വേർതിരിക്കുന്നത് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ചിഹ്നങ്ങൾ മാത്രമല്ല. മതേതരത്വം, ഭരണഘടനാ മൂല്യങ്ങൾ, ബഹുസ്വരത, സാമൂഹികനീതി—ഇവയെക്കുറിച്ചുള്ള രാഷ്ട്രീയ നിലപാടാണ് കോൺഗ്രസിന്റെ പ്രസക്തി നിർണയിക്കേണ്ടത്.

അതിനെക്കുറിച്ച് സ്വന്തം പ്രവർത്തകർക്ക് പോലും ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടെങ്കിൽ എതിരാളിയെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയിട്ട് കാര്യമില്ല. മൃദുഹിന്ദുത്വം കൊണ്ട് ബിജെപിയെ തോൽപ്പിക്കാനാകുമോ?

കോൺഗ്രസ് വർഷങ്ങളായി നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ആശയപ്രതിസന്ധിയാണിത്. ബിജെപിയുടെ രാഷ്ട്രീയത്തെ അതിന്റെ തന്നെ ഭാഷയുടെ മൃദുവായ പതിപ്പ് ഉപയോഗിച്ച് നേരിടാമെന്ന ധാരണ കോൺഗ്രസിനെ ശക്തിപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല.
ബിജെപിയുടെ പകർപ്പായി മാറിയാൽ വോട്ടർ ഒറിജിനൽ തിരഞ്ഞെടുക്കും.

കോൺഗ്രസിന് സ്വന്തമായൊരു രാഷ്ട്രീയ ഭാഷ വേണം. മതവിശ്വാസത്തെ ബഹുമാനിക്കുമ്പോഴും ഭരണകൂടത്തെയും പൗരാവകാശങ്ങളെയും മതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിഭജിക്കാത്ത രാഷ്ട്രീയം. ദേശീയതയെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുമ്പോഴും ദേശീയതയുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശം ഏതെങ്കിലും ഒരു സംഘടനയ്ക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കാത്ത രാഷ്ട്രീയം.

ദേശീയപതാകയെക്കുറിച്ചുള്ള ആർഎസ്എസിന്റെ ചരിത്രവും രാഷ്ട്രീയവാദത്തിന് വിഷയമായിട്ടുണ്ട്. രേഖകൾ പ്രകാരം നാഗ്പൂർ ആസ്ഥാനത്ത് 1947 ഓഗസ്റ്റ് 15-നും 1950 ജനുവരി 26-നും ത്രിവർണപതാക ഉയർത്തിയിരുന്നു; പിന്നീട് നീണ്ട ഇടവേളയ്ക്കുശേഷം 2002 ജനുവരി 26-നാണ് വീണ്ടും ഉയർത്തിയത്. 2001-ൽ രാഷ്ട്രപ്രേമി യുവദളിലെ മൂന്ന് പ്രവർത്തകർ അവിടെ ത്രിവർണപതാക ഉയർത്തിയ സംഭവവും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

അതുകൊണ്ട് ചരിത്രത്തെ വിമർശിക്കാം. പക്ഷേ ചരിത്രം പറയുമ്പോൾ കൃത്യതയും വേണം. അതാണ് കോൺഗ്രസും ബിജെപിയും തമ്മിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടത്തെ വിശ്വാസയോഗ്യമാക്കുന്നത്.

കോൺഗ്രസിന്റെ യഥാർഥ പ്രതിസന്ധി സംഘടനയിലാണ്

ഇന്ന് കോൺഗ്രസിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രശ്നം നേതാക്കളുടെ കുറവല്ല; നേതൃത്വത്തിലേക്കുള്ള വഴികൾ അടഞ്ഞുകിടക്കുന്നതാണ്.

ബൂത്ത് കമ്മിറ്റികളിൽ നിന്ന് എഐസിസി വരെ പ്രവർത്തനക്ഷമത വിലയിരുത്തുന്ന സംവിധാനം വേണം. ടെലിവിഷൻ ചർച്ചകളിലും സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലും തെരുവിലും കോളജ് ക്യാമ്പസുകളിലും ഒരേ രാഷ്ട്രീയ വ്യക്തതയോടെ സംസാരിക്കാൻ കഴിയുന്ന പുതിയ തലമുറയെ വളർത്തണം.

യുവാക്കൾക്ക് കൊടി പിടിക്കാനുള്ള അവസരം മാത്രം പോരാ.

തീരുമാനമെടുക്കാനുള്ള അധികാരം വേണം.

30-നും 40-നും ഇടയിൽ പ്രായമുള്ള കഴിവുള്ള നേതാക്കളെ ജില്ലാ, സംസ്ഥാന, ദേശീയ തലങ്ങളിൽ നിർണായക സ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുവരണം. വിദ്യാർത്ഥി-യുവജന സംഘടനകളിൽ കഴിവ് തെളിയിക്കുന്നവർക്ക് പാർട്ടിയുടെ മുഖ്യധാരയിലേക്ക് സമയബന്ധിതമായ പ്രവേശനം ഉറപ്പാക്കണം. വർഷങ്ങളോളം നേതാക്കളുടെ പിന്നാലെ നടന്നാൽ മാത്രമേ സ്ഥാനം ലഭിക്കൂ എന്ന സംസ്കാരം അവസാനിക്കണം.

365 ദിവസവും രാഷ്ട്രീയം വേണം

സ്വാതന്ത്ര്യദിനത്തിലും തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കാലത്തും മാത്രം മതേതരത്വത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചാൽ പോരാ.

കോൺഗ്രസ് എന്തിനുവേണ്ടിയാണ് നിലകൊള്ളുന്നത് എന്ന് വർഷത്തിലെ 365 ദിവസവും ജനങ്ങളോട് പറയണം.

തൊഴിലില്ലായ്മയെക്കുറിച്ച് യുവാക്കളോടു സംസാരിക്കണം. ചെറുകിട വ്യാപാരികളുടെ പ്രശ്നങ്ങളിൽ ഇടപെടണം. കർഷകരുടെയും സ്ത്രീകളുടെയും ന്യൂനപക്ഷങ്ങളുടെയും ദളിതരുടെയും ആദിവാസികളുടെയും മധ്യവർഗത്തിന്റെയും ആശങ്കകൾ കേൾക്കണം. ഡിജിറ്റൽ ഇന്ത്യയിലെ പുതിയ തലമുറയോട് അവരുടെ ഭാഷയിൽ സംസാരിക്കാൻ പഠിക്കണം.

രാഹുൽ ഗാന്ധിയുടെ യാത്രകളിൽ കാണുന്ന ജനസമ്പർക്കം പാർട്ടിയുടെ താഴെത്തട്ടിലേക്കും വ്യാപിക്കണം. ഒരു നേതാവിന്റെ യാത്രകൊണ്ട് മാത്രം സംഘടന പുനർനിർമിക്കപ്പെടില്ല; ലക്ഷക്കണക്കിന് പ്രവർത്തകരുടെ രാഷ്ട്രീയ പുനഃപരിശീലനമാണ് വേണ്ടത്.

ഹൈക്കമാൻഡ് സംസ്കാരത്തിനും മാറ്റം വേണം

ഡൽഹിയിൽ നിന്ന് നിയമനങ്ങൾ നടത്തി സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ സംഘടന വളരുമെന്ന പഴയ ധാരണ ഇനി മതിയാകില്ല.

പ്രവർത്തിക്കുന്നവർ ഉയരണം. പരാജയപ്പെടുന്നവർ മാറണം. ഒരേ നേതാക്കൾ വർഷങ്ങളോളം ഒരേ കസേരകളിൽ തുടരുന്ന സംവിധാനം അവസാനിക്കണം. പാർട്ടിക്കുള്ളിൽ ആരോഗ്യകരമായ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളും പ്രകടന വിലയിരുത്തലും ഉത്തരവാദിത്തവും വരണം.

കോൺഗ്രസിന് ഇന്ന് വേണ്ടത് മുഖംമിനുക്കൽ അല്ല ഘടനാപരമായ പുനർനിർമാണമാണ്.

പുതിയ ഇന്ത്യയിലെ യുവാവ് ചോദിക്കുന്നത് നേതാവിന്റെ കുടുംബപ്പേരല്ല. തന്റെ വിദ്യാഭ്യാസം, ജോലി, വരുമാനം, സ്വാതന്ത്ര്യം, ഭാവി എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ആ പാർട്ടിക്ക് എന്താണ് പറയാനുള്ളതെന്നാണ്.

അതിന് മറുപടി നൽകാൻ കഴിയുന്ന യുവ നേതൃത്വമാണ് കോൺഗ്രസിന് വേണ്ടത്.

അവസാന അവസരമെന്ന ബോധം വേണം

കോൺഗ്രസിന്റെ മുന്നിലുള്ള ചോദ്യം ബിജെപിയെ അടുത്ത തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ തോൽപ്പിക്കാമോ എന്നത് മാത്രമല്ല.

അടുത്ത തലമുറയ്ക്ക് കോൺഗ്രസ് എന്തിനാണ് ആവശ്യം?

അതിന് വ്യക്തമായ ഉത്തരം കണ്ടെത്തണം.

ഇന്ത്യയുടെ മതേതര-ജനാധിപത്യ പാരമ്പര്യത്തിനുവേണ്ടിയാണ് കോൺഗ്രസ് നിലകൊള്ളുന്നതെങ്കിൽ അത് സംശയമില്ലാതെ പറയണം. ഭരണഘടനയാണ് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമെങ്കിൽ അതിൽ വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യരുത്. യുവാക്കളെയാണ് ഭാവിയെന്ന് പറയുന്നതെങ്കിൽ അവരെ വേദിയുടെ മുന്നിലെ കസേരകളിലല്ല, തീരുമാനമെടുക്കുന്ന മേശയ്ക്കരികിലാണ് ഇരുത്തേണ്ടത്.

സേവാദളിലെ ഒരു സംഭവത്തിൽ വിശദീകരണം ചോദിച്ച് ഫയൽ അടച്ചാൽ ഒന്നും മാറില്ല. ഓരോ വിവാദവും കഴിഞ്ഞ് പ്രതികരിക്കുന്ന പാർട്ടിയല്ല, അടുത്ത രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടം മുൻകൂട്ടി തിരിച്ചറിയുന്ന പാർട്ടിയാണ് ഇന്ത്യക്ക് വേണ്ടത്.

കോൺഗ്രസ് പഴയ ചരിത്രത്തിന്റെ പലിശയിൽ ഇനി അധികകാലം ജീവിക്കാനാവില്ല.

നെഹ്റുവിന്റെയും ഗാന്ധിയുടെയും പട്ടേലിന്റെയും ഇന്ദിരയുടെയും പേരുകൾ ചരിത്രത്തിന്റെ കരുത്താണ്. എന്നാൽ ഭാവിയിലേക്കുള്ള ടിക്കറ്റ് അല്ല.

ആ ടിക്കറ്റ് എഴുതേണ്ടത് പുതിയ തലമുറയാണ്.

യുവാക്കളെ വിശ്വസിക്കുക.
പുതിയ നേതൃത്വത്തിന് വഴി തുറക്കുക.
ആശയപരമായ വ്യക്തത തിരിച്ചുപിടിക്കുക.
അടിത്തട്ടിൽ നിന്ന് കോൺഗ്രസിനെ പുനർനിർമിക്കുക.

അല്ലെങ്കിൽ ഒരുനാൾ കോൺഗ്രസ് നേതൃത്വം ചോദിക്കേണ്ടിവരും രാജ്യം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ എവിടെയായിരുന്നു?