“വിശ്വാസത്തിന്റെ പേരിൽ കയ്യാങ്കളി; മതം ബിസിനസാകുമ്പോൾ ആത്മീയത എവിടെ?”, ജെയിംസ് കൂടൽ എഴുതുന്നു

ജെയിംസ് കൂടൽ

‘അച്ചൻ മസിൽ പിടിക്കല്ലേ, ഇത് നേരെ ലൈവാ… ജാമ്യം കിട്ടൂല’ — പിറമാടം സെന്റ് ജോൺസ് പള്ളിയിലെ വൈദികർ തമ്മിലുള്ള സംഘർഷം ഉയർത്തുന്ന വലിയ ചോദ്യങ്ങൾ

എറണാകുളം പിറമാടം: യാക്കോബായ–ഓർത്തഡോക്സ് വിഭാഗങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തർക്കങ്ങൾക്കിടെ പിറമാടം സെന്റ് ജോൺസ് പള്ളിയിൽ വൈദികർ തമ്മിൽ കയ്യാങ്കളിയുണ്ടായെന്ന വാർത്തയും ദൃശ്യങ്ങളും സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിൽ ചർച്ചയാകുകയാണ്. സംഭവത്തിന്റെ യഥാർഥ വസ്തുതകൾ നിയമപരമായും ബന്ധപ്പെട്ട അധികാരികൾ വഴിയും വ്യക്തമാകേണ്ടതുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ സംഭവം അതിനപ്പുറം ചില അടിസ്ഥാന ചോദ്യങ്ങൾ സമൂഹത്തിന് മുന്നിൽ ഉയർത്തുന്നു.

മതം മനുഷ്യനെ തമ്മിൽ അകറ്റാനല്ല; മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനോട് ചേർത്തുനിർത്താനാണ്.

എന്നാൽ വിശ്വാസത്തിന്റെ പേരിൽ വിഭാഗീയതയും അധികാരമത്സരവും വ്യക്തിവൈരാഗ്യവും വളരുന്ന കാഴ്ചകൾ വിശ്വാസി സമൂഹത്തെ നിരാശപ്പെടുത്തുകയാണ്.

മതം ബിസിനസാകുമ്പോൾ…

ഇന്ന് ചില മേഖലകളിൽ മതം ഒരു ബിസിനസായി മാറിയിരിക്കുന്നു എന്ന വിമർശനം ശക്തമാണ്. പണത്തിനും പദവിക്കും അധികാരത്തിനും അമിത പ്രാധാന്യം ലഭിക്കുകയും, വിശ്വാസം പോലും സ്ഥാപനപരമായ താൽപര്യങ്ങളുടെ ഭാഗമാകുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്ന ആശങ്കകൾ പലരും ഉന്നയിക്കുന്നു.

അതോടൊപ്പം മറ്റൊരു ചോദ്യം കൂടി ഉയരുന്നു:

വൈദികവൃത്തി ഒരു ആത്മീയ ദൗത്യത്തിനപ്പുറം ഒരു ജോലിയായി മാത്രം മാറുന്നുണ്ടോ?

വൈദികൻ എന്നത് ഒരു പദവിയോ തൊഴിൽമാത്രമോ അല്ല. വിശ്വാസികളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രയാസകരമായ നിമിഷങ്ങളിൽ അവർക്കൊപ്പം നിൽക്കുകയും, വഴിതെറ്റുന്നവരെ നന്മയിലേക്ക് നയിക്കുകയും, സ്നേഹത്തിന്റെയും കരുണയുടെയും സഹോദരത്വത്തിന്റെയും മാതൃകയാവുകയും ചെയ്യേണ്ട വലിയ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.

സഭ ആര്ക്കുവേണ്ടി?

തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സ്വകാര്യമായ വേദനകളും ആശങ്കകളും പങ്കുവെച്ച് കുമ്പസാരിക്കാനും കുർബാന സ്വീകരിക്കാനും ആത്മീയ മാർഗനിർദ്ദേശം തേടാനും എത്തുന്ന സാധാരണ വിശ്വാസികളുടെ വിശ്വാസം സംരക്ഷിക്കുകയാണ് സഭാ നേതൃത്വത്തിന്റെ പ്രഥമ ഉത്തരവാദിത്വം.

അവരുടെ മനസ്സിൽ ഭയമല്ല, സ്നേഹവും കരുണയും സമാധാനവും സഹോദരത്വവും വളർത്തുകയാണ് സഭയുടെ ദൗത്യം.

വിശ്വാസത്തിന്റെ പേരിൽ മനുഷ്യരെ സാമ്പത്തികമായും സാമൂഹികമായും വേർതിരിക്കുകയും, അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങളുടെ പേരിൽ പരസ്പരം അകറ്റുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ — പിന്നെ എന്തിനാണ് സഭ? എന്തിനാണ് പള്ളി?

അധികാരമല്ല, സേവനമാണ് സഭയുടെ ശക്തി

സഭയുടെ വലുപ്പം പണത്തിലും പദവിയിലും അധികാരത്തിലുമല്ല.

മനുഷ്യന്റെ വേദനയിൽ ഒപ്പം നിൽക്കുന്നതിലാണ് സഭയുടെ യഥാർത്ഥ മഹത്വം.

പള്ളി ഒരു സ്ഥാപനമായിരിക്കാം. സഭയ്ക്ക് ഭരണസംവിധാനമുണ്ടാകാം. എന്നാൽ അതിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ മനുഷ്യനും അവന്റെ വിശ്വാസവും വേദനയും പ്രതീക്ഷയും ഉണ്ടായിരിക്കണം.

വൈദികരും സഭാ നേതൃത്വവും വിശ്വാസികൾക്ക് നൽകേണ്ടത് പരസ്പര ബഹുമാനത്തിന്റെയും ക്ഷമയുടെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും മാതൃകയാണ്. അതിന് പകരം പൊതുസമൂഹത്തിന് മുന്നിൽ സംഘർഷങ്ങളും അധികാരമത്സരങ്ങളും കയ്യാങ്കളികളും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോൾ, അതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആഘാതം ഉണ്ടാകുന്നത് സാധാരണ വിശ്വാസികളുടെ വിശ്വാസത്തിലാണ്.

സർക്കാർ ശക്തമായി ഇടപെടണം

മതസ്ഥാപനങ്ങളുടെ ആഭ്യന്തര വിഷയങ്ങൾ എന്ന പേരിൽ നിയമലംഘനങ്ങളെയും പൊതുസമാധാനത്തെ ബാധിക്കുന്ന സംഘർഷങ്ങളെയും അവഗണിക്കാൻ കഴിയില്ല.

ആരായാലും നിയമത്തിന് മുന്നിൽ ഒരേ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്. മതപരമായ പദവിയോ സഭാ നേതൃത്വമോ നിയമത്തിന് മുകളിലല്ല.

സംഘർഷങ്ങൾ ആവർത്തിക്കാതിരിക്കാനും പൊതുസമാധാനം ഉറപ്പാക്കാനും സർക്കാർ ശക്തമായും നിഷ്പക്ഷമായും ഇടപെടണം. നിയമം ലംഘിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ വ്യക്തമായ അന്വേഷണം നടത്തി, ഉത്തരവാദികളായവർക്കെതിരെ നിയമാനുസൃത നടപടി ഉണ്ടാകണം.

മതത്തിന്റെ പേരിൽ സമൂഹത്തിൽ വിഭജനം വളരാൻ അനുവദിക്കുന്നത് ഒരു മതത്തിന്റെയും താൽപര്യമല്ല; അത് സമൂഹത്തിന്റെ സമാധാനത്തിനും ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങൾക്കും തന്നെ ഭീഷണിയാണ്.

ഇത് സാംസ്കാരിക കേരളത്തിന് നാണക്കേട്

വിദ്യാഭ്യാസത്തിലും സാമൂഹിക പുരോഗതിയിലും സഹിഷ്ണുതയിലും അഭിമാനിക്കുന്ന കേരളത്തിൽ വിശ്വാസത്തിന്റെ പേരിൽ വൈദികർ പോലും പരസ്പരം കയ്യാങ്കളിയിൽ ഏർപ്പെടുന്ന ദൃശ്യങ്ങൾ പുറത്തുവരുന്നത് സാംസ്കാരിക കേരളത്തിന് തന്നെ നാണക്കേടാണ്.

വിശ്വാസികൾക്ക് മുന്നിൽ സ്നേഹത്തിന്റെയും സമാധാനത്തിന്റെയും മാതൃകയാകേണ്ടവർ തന്നെ സംഘർഷത്തിന്റെ മുഖമായി മാറരുത്.

മതം മനുഷ്യനെ നന്നാക്കാനാണ്;
മനുഷ്യനെ ഉപയോഗിക്കാനല്ല.

കള്ളക്കാപട്യവും അധികാരമോഹവും മതഭ്രാന്തും നിറഞ്ഞ സമീപനങ്ങളുടെ മുന്നിൽ സ്വന്തം വിവേകവും വിശ്വാസവും അടിയറവയ്ക്കരുത്.

ചോദ്യം ചെയ്യുക…
ചിന്തിക്കുക…
ശരിയും തെറ്റും സ്വയം തിരിച്ചറിയുക.

വിശ്വാസം കണ്ണടച്ചുള്ള അനുസരണമല്ല.

മനുഷ്യനെ നന്മയിലേക്കും സ്നേഹത്തിലേക്കും കരുണയിലേക്കും നയിക്കുന്ന ബോധമാണ് യഥാർത്ഥ വിശ്വാസം.

അവിടെ നിന്നാണ് യഥാർത്ഥ ആത്മീയത ആരംഭിക്കുന്നത്.

മതം വിഭജിക്കരുത് — മനുഷ്യരെ ഒന്നിപ്പിക്കണം.