ജെയിംസ് കൂടൽ
ലോക രാജ്യങ്ങളിൽ നൂതന സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ ഉപയോഗിച്ച് വെടിക്കെട്ടുകൾ അതിവിദഗ്ധമായ രീതിയിൽ, കൃത്യതയോടെയും ഉയർന്ന സുരക്ഷാ മാനദണ്ഡങ്ങളോടെയും നടത്തപ്പെടുന്നുണ്ട്. ആധുനിക ഇലക്ട്രോണിക് ഡെറ്റണേറ്ററുകളും റിമോട്ട് കൺട്രോൾ സംവിധാനങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് അപകടസാധ്യതകൾ പരമാവധി കുറച്ചുകൊണ്ട് നടത്തുന്ന ഇത്തരം പ്രദർശനങ്ങൾ സാങ്കേതിക പുരോഗതിയുടെ മികച്ച ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. ഇന്ത്യയിലും മുമ്പ് നടന്ന ചില അന്താരാഷ്ട്ര പ്രദർശനങ്ങളിൽ, ഇലക്ട്രോണിക് സംവിധാനങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് കൃത്യതയോടെ നടത്തിയ വെടിക്കെട്ടുകൾ സാങ്കേതിക മികവും സുരക്ഷയും ഒരുപോലെ ഉറപ്പാക്കുന്ന രീതിയിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അത്തരത്തിലുള്ള അനുഭവങ്ങൾ ഇന്നും പലർക്കും ഓർമ്മയിൽ നിലനിൽക്കുന്നു.
എന്നാൽ ഇന്നും, കേരളത്തിലെ പല ഇടങ്ങളിലും വെടിക്കെട്ട് മേഖലയിലെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പഴയ രീതികളിൽ തന്നെയാണ് തുടരുന്നത്. കരിമരുന്ന് കൈകൊണ്ട് നിറയ്ക്കൽ, പരമ്പരാഗതമായി കുഴയ്ക്കൽ തുടങ്ങിയ അപകടസാധ്യതയുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ വ്യാപകമാണ്. ഇതിന്റെ ഫലമായി ആവർത്തിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദുരന്തങ്ങൾ മനുഷ്യജീവിതത്തിന് വലിയ ഭീഷണിയാകുന്നു.
കേരളം തന്നെ ഇത്തരം ദുരന്തങ്ങളുടെ വേദിയായി പലവട്ടം മാറിയിട്ടുണ്ട്. ക്ഷേത്ര വെടിക്കെട്ടുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഉണ്ടായ വലിയ പൊട്ടിത്തെറികൾ, ഫയർവർക്സ് സംഭരണ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഉണ്ടായ തീപിടിത്തങ്ങൾ, അനുമതിയില്ലാതെ സൂക്ഷിച്ച കരിമരുന്ന് പൊട്ടിത്തെറിച്ചതിനാൽ സംഭവിച്ച മരണങ്ങൾ എല്ലാം നമ്മെ കുലുക്കിയ സംഭവങ്ങളാണ്. ഒരുപാട് ജീവനുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ടു, നൂറുകണക്കിന് ആളുകൾക്ക് ഗുരുതര പരിക്കുകൾ സംഭവിച്ചു, കുടുംബങ്ങൾ തകർന്നു. ഓരോ ദുരന്തവും ഒരേ ചോദ്യം വീണ്ടും ഉയർത്തുന്നു “ഇത് ഒഴിവാക്കാമായിരുന്നില്ലേ?”
പൊതുവെ കണ്ടെത്തുന്ന കാരണങ്ങൾ ഒരേ പോലെ തന്നെയാണ്: അനധികൃത സംഭരണം, സുരക്ഷാ മാനദണ്ഡങ്ങളുടെ അവഗണന, പരിശീലനമില്ലാത്ത തൊഴിലാളികൾ, മതിയായ ദൂരം പാലിക്കാത്ത വെടിക്കെട്ട് ക്രമീകരണങ്ങൾ, മനുഷ്യ പിഴവുകൾ. അപകടങ്ങൾ നടന്നതിന് ശേഷം അന്വേഷണം, റിപ്പോർട്ടുകൾ, ശുപാർശകൾ എല്ലാം ഉണ്ടാകും. പക്ഷേ, അവ പ്രായോഗികമായി നടപ്പിലാക്കപ്പെടുന്നില്ല എന്നതാണ് യാഥാർത്ഥ്യം.
ആചാരങ്ങൾക്കും വിശ്വാസങ്ങൾക്കും സമൂഹത്തിൽ വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ക്ഷേത്രങ്ങൾ, പള്ളികൾ, മസ്ജിദുകൾ — എല്ലാം തന്നെ അവരുടെ അടിസ്ഥാന ആചാരങ്ങളിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുമ്പോഴും, കാലത്തിനനുസരിച്ച് ആവശ്യമായ മാറ്റങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളാൻ തയ്യാറാകണം. എല്ലാ മതങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാന സന്ദേശം മനുഷ്യനന്മയും സമൂഹക്ഷേമവുമാണ് എന്നത് മറക്കരുത്. വെടിക്കെട്ട്, ആന എഴുന്നള്ളിപ്പ് പോലുള്ള ആചാരങ്ങൾ നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. എന്നാൽ അവ സുരക്ഷിതമായി നടത്തപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ, അത് ആചാരമല്ല അപകടമാണ്. പൈതൃകം സംരക്ഷിക്കുന്നത് അതിന്റെ ആത്മാവിനെ നിലനിർത്തുന്നതിലൂടെയാണ്, അപകടങ്ങൾ ആവർത്തിക്കുന്ന രീതികളെ നിലനിർത്തുന്നതിലൂടല്ല.
🔍 പരിഹാര മാർഗങ്ങൾ
സുരക്ഷിതവും ആധുനികവുമായ സംവിധാനങ്ങളിലേക്ക് മാറാൻ ഇനി വൈകാൻ പാടില്ല:
* ഇലക്ട്രോണിക് ഡെറ്റണേഷൻ നിർബന്ധമാക്കുക മാനുവൽ ഇഗ്നിഷൻ ഒഴിവാക്കി റിമോട്ട് കൺട്രോൾ സംവിധാനങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുക
* ലൈസൻസും സ്റ്റാൻഡേർഡും കർശനമാക്കുക സംഭരണം, കൈകാര്യം, പ്രദർശനം എന്നിവയ്ക്ക് ഏകീകൃത സുരക്ഷാ മാർഗരേഖകൾ
* പരിശീലനം നിർബന്ധമാക്കുക ഫയർവർക്സ് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നവർക്ക് സർട്ടിഫൈഡ് പരിശീലനം
* സുരക്ഷാ ദൂരം ഉറപ്പാക്കുക പ്രേക്ഷകരിൽ നിന്ന് മതിയായ അകലം പാലിക്കുക
* സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ ഉപയോഗം ഡ്രോൺ മോണിറ്ററിംഗ്, ഓട്ടോമേറ്റഡ് അലർട്ട് സംവിധാനങ്ങൾ
*നിയമലംഘനങ്ങൾക്ക് കർശനമായ നടപടിഉറപ്പാക്കുക
ന്യൂക്ലിയർ റിയാക്ടറുകൾ പോലും കൃത്യതയോടെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഈ സാങ്കേതിക കാലഘട്ടത്തിൽ, ഫയർവർക്സ് പോലുള്ള മേഖലകളിൽ ആധുനിക സംവിധാനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാൻ പിന്നോട്ടുപോകാൻ കാരണമില്ല.
സുരക്ഷ ഒരു ഓപ്ഷൻ അല്ല അത് ഒരു ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.
മനുഷ്യജീവൻ പരീക്ഷിക്കാൻ ഉള്ളതല്ല സംരക്ഷിക്കാൻ ഉള്ളതാണ്. ആചാരങ്ങളെ മാനിക്കാം. പക്ഷേ, സുരക്ഷയെ മുൻനിർത്തി അവയെ പുതുക്കി നിർവ്വചിക്കാം.
